Geplaatst op 13 augustus 2017

Photo Diary: 31 2017

De issues met de nieuwe laptop-telefoon combinatie lijken over te zijn, dus deze week weer een photo diary met foto’s voor jullie! Kijk je mee naar een week waarin ik op wedstrijd ging bij manege Beukers, naar het bos ging met Erano en genoot van een heuse girls night out in Den Helder. Mocht je van Indonesisch eten houden, lees dan zeker even verder, want ik kom met een tip!

Maandag


Als ik uit werk kom ga ik door naar stal, om Erano even te longeren. Hierna weer snel terug naar huis, aangezien ik ook nog even lekker ga hardlopen samen met mijn broer. We hebben de slag goed te pakken, en gaan vrijwel iedere week een rondje lopen. Doel is dat mijn broer volgens jaar ook meedoet met de sprint triatlon.

Dinsdag

Omdat ik morgen wedstrijd heb, wilde ik vandaag nog even les van Gita. Erano loopt echt super fijn, dus ik het goede hoop voor morgen. Na mijn les lest Lindsey ook nog even, waarbij ik natuurlijk even blij kijken. Je steekt er altijd iets van op! Linda is er ook , dus het is gezelligheid alom op stal. Eens in de zoveel tijd vind ik dit wel even leuk. Ik ben vaak op stal op tijden dat iedereen aan zijn avondeten zit, dus eigenlijk kom ik niet zo heel vaak iemand tegen. Het is dan wel eens leuk als er wat meer mensen rondlopen. Gezellig!

Woensdag

Vandaag staat de wedstrijd bij manege Beukers op het programma. Na het werk ga ik dus naar stal om Erano te vlechten, zijn voeten te wassen en er een borstel overheen te halen. Wanneer hij er weer spik en span uitziet, gaat ie op de trailer en kunnen we vertreken. Mariska gaat vandaag weer gezellig mee als groom. Het wedstrijdterrein ziet er super uit, met mooie plantjes en bosjes. Bij het zien van die plantjes en bosjes bekruipt me al een gevoel van “o oh”. Met het inrijden is Erano al behoorlijk gespannen, en hij durft eigenlijk niet langs de rand van de bak, omdat daar een aantal hindernissen opgeslagen staan. Uiteindelijk loopt hij best oké, en ga ik richting de wedstrijdbak.

Wanneer ik de wedstrijdbak in rij bevriest Erano compleet. Hij wil er het liefst zo snel mogelijk weer uit. Ik sta nog schuin midden in de bak wanneer de jury zegt “begin maar”. Oké, nu bij A zien te komen. Dat lukt nog, maar wat volgt is absoluut niet fraai. Ik besluit verder te krijgen, maar weet dan al dat ik af ga groeten. Dit zien we even als een schrikparcours. De tweede bak vindt Erano iets minder eng, maar ook hier kan ik helaas niet even rustig een rondje doorheen maken, omdat ik gelijk bij binnenkomen al moet beginnen. We hebben op momenten spanning, en de proef is helaas niet zoals ik hem wil. Toch scoren we nog 176,5 punten. Een desilussie rijker ga ik weer naar huis. Hier moet aan gewerkt worden…

Donderdag

Om daad bij woord te voegen begin ik vandaag gelijk met schriktraining. Ik sleep een oude deken en een tuinstoel de bak in, en laat Erano er omheen lopen. Dan doe ik de deken over de tuinstoel heen, zodat het met de harde wind lekker klappert. Ook hier mag ik omheen. Uiteindelijk loopt ie er braaf langs en staat hij er nieuwsgierig aan te snuffelen.

Vrijdag


Na het werk ga ik door naar Den Helder, waar ik met wat vriendinnen heb afgesproken voor een girls night. We slaan Indonesisch in bij Toko Biru in Den Helder (aanrader!). Er is super veel keuze, maar gelukkig zijn we het onwijs eens over wat we gaan nemen. Natuurlijk maken we ons zorgen over of het wel genoeg zal zijn, maar als we de stapel bakjes zien zijn deze zorgen als snel weg:’)

Dan door naar de bios, waar we de nieuwe Pirates gaan kijken. Heerlijk dom kijken en niet na hoeven denken. Na de film warmen we het eten even op, en eten we met z’n allen gezellig een hapje. Indonesisch bevalt me goed, dit is zo lekker! Het leven wordt weer even goed doorgesproken, en we proberen al wat plannen te maken voor London. We zijn blijven hangen op de vraag hoeveel handbagage er mee heen mag, en hoe we onze geshopte items hierin weer mee terug krijgen.

Zaterdag


Het is tijd voor ontspanning, dus vandaag ga ik lekker met Gita samen naar het Dijkgatbos. We rijden een heerlijk rondje, en Erano springt natuurlijk weer als een kikker over het boomstammetje. Dat ie er ook makkelijk erheen kan galopperen laten we maar even buiten beschouwing… Gita haar grand prix paard Wyxdora is verkocht, dus het is voor haar het laatste ritje met deze knappe zwarte dame. Kan me voorstellen dat dat heel vreemd voelt. Gelukkig krijgt ze een goed huisje, en komen er weer een aantal jonge tuigers op stal om mee aan de bak te gaan.

Zondag

Vandaag ga ik gewoon wat standaard werk doen bij ons in de bak. Ik probeer nu steeds vaker de eenvoudige wissels mee te nemen, waarbij het vooral heel belangrijk is dat Erano op mij leert te wachten. Hij heeft het dan al door, en dan begint ie al te dribbelen. Wachten, uitstellen en dan pas aanspringen. Of gewoon een keer niet. Oefening baart kunst…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *